Educhin
De Chinchillasite
Home
Chinchilla als huisdier
Chinchilla's fokken
Chinchillagedrag
Kleuren en soorten
Baby's / Te Koop
Contact
Aanschaf
Huisvesting
Verzorging
Gezondheid
Chinchilla als huisdier

Wat is een chinchilla?

De chinchilla is een klein wollig knaagdier met een zachtaardig karakter. Een andere benaming is ‘wolmuis’. Een chinchilla is nog het beste te beschrijven als een knaagdier ongeveer zo groot als een dwergkonijntje met grote muizenoren en een pluizige eekhoornstaart. Genetisch gezien zijn ze verwant aan de cavia.


Chinchilla's zijn echte wollebolletjes
 
Ze wegen gemiddeld 400 tot 800 gram met een grootte van ongeveer 30 cm van kop tot staartaanzet. De mannelijke dieren of bokjes zijn over het algemeen wat kleiner dan de vrouwtjes. Chinchilla’s hebben een gemiddelde levensduur van 10 tot 15 jaar, maar kunnen in zeldzame gevallen tot 20 jaar oud worden. Het zijn koloniedieren die in het wild in grote groepen leven.

Chinchilla’s zijn afkomstig uit het Andesgebergte in Zuid-Amerika (Peru, Chili, Bolivië, Argentinië) waar ze op grote hoogte (3800-5000m) leven. Hier heerst een woestijnklimaat: de luchtvochtigheid is laag en de temperatuur erg variabel waarbij deze kan zakken tot -10°C tijdens de nacht. Chinchilla's gaan heel zuinig om met hun vochtbalans en produceren relatief weinig urine. Het zijn herbivoren: het dieet bestaat uit armere plantensoorten, grassen en wortels die voornamelijk bij nacht verzameld worden. Om de uitersten van het klimaat te ontlopen schuilen ze overdag in de van nature aanwezige holen, rotsspleten en grotten. Deze holen bieden hen ook bescherming tegen hun natuurlijke vijanden zoals roofvogels, vossen en marterachtigen. Chinchilla's zijn schemer- en nachtdieren en bij de koelere temperaturen springen, klauteren, klimmen en rennen chinchilla’s over het rotsachtig terrein. Om zich te kunnen beschermen tegen de koude hebben chinchilla's een unieke vacht: als enige in het dierenrijk groeien er meerdere haartjes uit één haarwortel. Hierdoor hebben ze een zeer dichte en zachte vacht.

Deze extreem zachte en mooie pels maakt de chinchilla erg aantrekkelijk voor de bontindustrie. Toen de Spanjaarden rond 1500 Zuid-Amerika veroverden, ontdekten ze ook het mooie chinchillabont en ontstond er een grootschalige jacht op de wilde chinchilla. De chinchilla’s werden gedood en het bont werd uitgevoerd naar Europa, waar men veel geld betaalde voor deze exotische pelzen. In de 19e eeuw nam de jacht op chinchilla’s zodanige proporties aan dat de wilde chinchilla op de rand van uitsterven stond. In het begin van de 20e eeuw kwam volgens het verhaal een zekere Mathias Chapman op het idee om de chinchilla in gevangenschap te fokken en hij importeerde een aantal chinchilla’s naar Californië, waar hij de allereerste chinchillafarm oprichtte. Hieruit ontstond een ware chinchilla-industrie, waarin chinchilla’s massaal gekweekt werden voor hun pels.

Algauw kwam men er achter dat de chinchilla naast een erg mooie pels ook een erg leuk karakter heeft en een leuk huisdier kan zijn. Hoewel chinchilla’s nog steeds gekweekt en gedood worden in bontfarms, zien we dat het aantal enthousiaste chinchillaliefhebbers almaar toeneemt.

De wilde chinchilla heeft de status Ernstig Bedreigd (CITES) en het vangen en uitvoeren van wilde chinchilla’s uit het Andesgebergte is ondertussen bij wet verboden om een totale uitroeiing te voorkomen. Voor de duidelijkheid: er bestaan geen beperkingen op het houden van de gedomesticeerde chinchilla, deze staat op de Belgische Positieflijst.
 

Geslachtsbepaling

Het geslacht van een chinchilla is vrij eenvoudig te bepalen éénmaal je weet waar je op moet letten. Ook bij babychinchilla's is dit reeds duidelijk zichtbaar.
Til de staart van de chinchilla op en let op de afstand tussen anus en urethra (plasbuis).

Bij het vrouwtje zitten de anus en de urethra haast tegen elkaar met hiertussen de vagina, die slechts te zien is als een horizontaal lijntje (tenzij het vrouwtje vruchtbaar is). Van links naar rechts: een baby vrouwtje, een halfwas vrouwtje en een volwassen vrouwtje.

                   

 
Bij het bokje zit er een zekere afstand tussen de anus en de urethra, bedekt met naakte huid. Bij een volwassen bokje zien we bovendien een ontwikkelde penis en testikels die al dan niet ingetrokken zijn. Van links naar rechts: een babybokje, een halfwas bokje en een volwassen bokje met ingetrokken testikels.
 
                   



In dit onderdeel kan je verder alles te weten komen over de aanschaf, huisvesting, verzorging en gezondheid van de chinchilla. Kies uit het menu links het onderdeel waarover je meer wilt lezen.