Educhin
De Chinchillasite
Home
Chinchilla als huisdier
Chinchilla's fokken
Chinchillagedrag
Kleuren en soorten
Baby's / Te Koop
Contact
Aanschaf
Huisvesting
Verzorging
Gezondheid
Gezondheid

Een chinchilla wordt in principe zelden ziek, maar als ze ziek worden, kan het ernstig zijn. Ons advies blijft, indien je twijfelt: ga met je chinchilla naar de dierenarts!
Hieronder vind je de meest voorkomende gezondheidsproblemen in het kort beschreven.

Tekens van pijn en ziekte

Aangezien chinchilla's prooidieren zijn, zullen zij hun pijn of ziekte zo lang mogelijk trachten te verbergen. Deze tekens zullen dus eerder subtiel zijn. Als je je chin goed kent, kan je kleine veranderingen in het gedrag opmerken zoals: minder eten/drinken, abnormaal rustig en stil, eten/snoepjes weigeren, de gezichtsuitdrukking, een rare stand van de oortjes. Ook een progressieve vermagering kan een belangrijk teken zijn.  Sommige chinchilla's knarsetanden van de pijn.

Opgepast: het is mogelijk dat wanneer je een zieke chin laat loslopen, deze zich toch zo normaal mogelijk zal proberen te gedragen om zijn zwakte te verbergen. De chin kan dus toch beginnen rondrennen door de kamer. Echter éénmaal terug in de kooi, kan je zien dat de chin weer stil in een hoekje blijft zitten. Als de chin reeds zodanig verzwakt is dat hij zelfs buiten zijn veilige kooi apathisch blijft zitten, is de situatie al zeer ernstig. Een chinchilla kan dus schijnbaar op korte tijd erg snel verzwakken. Grijp dus tijdig in als je chin tekens van ziekte vertoont!


Ongevallen

Wonden:
Bij de verzorging van kleine wonden is het belangrijkste dat je de wonden goed schoonmaakt en schoonhoudt. Hierna kan de wonde eventueel ontsmet worden. Bij ernstigere open wonden of diepe wonden zal je naar de dierenarts moeten gaan voor een goede verzorging. Vaak zal de vacht een stukje geschoren moeten worden om de wonden goed schoon te kunnen maken.

Haarring:
Na een paring kunnen er aan de penis van het bokje haartjes van het vrouwtje blijven hangen. Indien het bokje zich niet goed schoonmaakt na de dekking kunnen deze haartjes een ring vormen rond de penis. Je ziet en voelt duidelijk een bobbel onder de voorhuid van de chin. De haarring moet verwijderd worden aangezien de ring de bloedtoevoer naar de penis kan afsnijden en zo ernstige schade toebrengen.


Haarring


Met de ene hand moet je voorzichtig de voorhuid naar achteren brengen, best over de volledige lengte van de penis (een paar centimeter). Met de andere hand kan je voorzichtig(!) de ring verwijderen van de penis, door de ring stuk te trekken of van de penis af te schuiven. Je doet deze ingreep best met 2 personen, de ene houdt de chinchilla vast, de andere houdt zich bezig met de ring. Vraag eventueel hulp aan een ervaren chinchillahouder of een dierenarts. Als je ziet dat de penis reeds beschadigd is (rood, blauw, zwart, gezwollen) moet je naar de dierenarts. Een haarring komt voornamelijk voor bij jonge, onervaren bokjes.


 

Congenitale aandoeningen

Congenitale aandoeningen zijn problemen waarmee de chinchilla geboren wordt, maar die soms pas op latere leeftijd tot uiting kunnen komen. Deze problemen kunnen ze ook doorgeven aan hun jongen en er wordt met deze chins dus beter niet gefokt.

Tandafwijkingen:
Dit is een vrij frequent voorkomende aandoening waarbij de kiezen van de chinchilla op een abnormale manier beginnen te groeien. De chinchilla krijgt hier meestal op volwassen leeftijd pas last van. Er kunnen haken op komen met pijnlijke wonden van wangen en tong tot gevolg, of de wortels van de tanden kunnen zelfs doorgroeien tot in de oogkassen. Het eerste teken is hierbij meestal vermagering, voedselweigering en eventueel kwijlen. De prognose is meestal slecht.

Vachtbijten:
Bepaalde chins knagen bij zichzelf het bovenste deel van de vacht af. Je vindt dus korte stukken vacht (geen kale plekken) op de billen, op de rug van de chin. Sommige chins knagen ook aan de vacht van anderen chinchilla's in de kooi. Let wel: sommige chins kunnen ook plots beginnen vachtbijten door een periode van stress. Sluit stress dus eerst uit.
 

Infectieuze aandoeningen

Infecties worden veroorzaakt door een virus, een bacterie of een schimmel.

Diarree: 
In plaats van mooie droge keuteltjes is er plakkerige tot platte tot vloeibare ontlasting. Dit probleem doet zich vrij frequent voor. Indien mild: geen snoepjes, voornamelijk veel hooi en minder pellets. Eventueel een beetje appelazijn in het drinkwater doen. Indien ernstig: ga naar de dierenarts. Let wel: bij zwangere vrouwtjes kan de stoelgang wat platter zijn maar dit is normaal. Diarree wordt vaker gezien in periodes van stress of bij warmte.

Verstopping:
Zeer kleine harde keuteltjes. Geef geen snoepjes meer, eventueel een mespuntje Carlsbadzout in het drinkwater. Indien langdurig, ernstig of bij volledige afwezigheid van ontlasting: ga naar de dierenarts.

Schimmel:
Kale, schilferende plekken in de vacht, meestal beginnend rond neus of oren. Kan zich snel uitbreiden, ook naar andere chinchilla's. De behandeling is meestal vrij eenvoudig: schimmelpoeder type fungistop door het badzand doen: 1 of 2 koffielepeltjes erin, afhankelijk van de grootte van uw zandbad, gedurende enkele weken. Was een chinchilla nooit met water, ook niet igv schimmel!

Baarmoederontsteking:
Kan voorkomen vooral na een bevalling, maar ook na een vruchtbare periode. De chinchilla kan erg ziek zijn en er kan bloed, stinkend slijm of etter uit de vagina komen. Ga onmiddellijk naar de dierenarts voor een antibiotica kuur.

Longontsteking:
Variërend van een bronchitis tot een echte pneumonie. De chinchilla is ernstig ziek, ademt moeilijk en snel en moet eventueel hoesten. Ga onmiddellijk naar de dierenarts, de prognose is meestal slecht.

Oogontsteking:
Het oog zit dichtgeplakt, is eventueel wat gezwollen. Soms zie je dat de vacht rondom het oog vochtig is door een afscheiding. Probeer eerst het oogje open te maken met wat water op een schone doek. Vaak kan je zo een vuiltje verwijderen en het probleem snel oplossen. Als dit niet helpt is er oogzalf nodig om het oogje te genezen. Raadpleeg hiervoor je dierenarts.