Educhin
De Chinchillasite
Home
Chinchilla als huisdier
Chinchilla's fokken
Chinchillagedrag
Kleuren en soorten
Baby's / Te Koop
Contact
Voortplanting
Ontwikkeling
Problemen
Shows
Voortplanting


Fokmethodes

Als je wil fokken kan je 1 bokje bij 1 of meerdere vrouwtjes plaatsen. Zet nooit meer dan 1 bokje bij de vrouwtjes: de bokjes zullen met elkaar vechten. De minst riskante manier is een koppeltje man-vrouw: zo is de kans op ruzies het kleinste. Als je kiest voor meerdere vrouwtjes is de kans groter op onderlinge ruzies. Dit hangt natuurlijk sterk af van hun karakters.

Een methode die door grote fokkers gebruikt wordt is het zogenaamde draadkooiensysteem. Hierbij zitten de vrouwtjes elk apart in kleine kooitjes uit gaas. De kleine kooitjes zijn met elkaar verbonden via een tunneltje. De vrouwtjes hebben een harde kraag om de nek waardoor zij hun kooitje niet kunnen verlaten. Er is 1 mannetje zonder kraag dat van kooi tot kooi kan gaan om de vrouwtjes te dekken. Dit is een goedkope en efficiënte manier om met maar 1 bokje vele vrouwtjes te dekken.

Wijzelf houden onze chinchilla's uitsluitend in vaste koppels of kleine groepjes, waarbij er hechte familiebanden ontstaan. Omdat wij maar een beperkt aantal dieren hebben, kunnen we hen ruime habitats en veel persoonlijke aandacht geven. Op deze manier krijg je handtamme, ontspannen dieren die gewend zijn aan menselijke aandacht en aan alle normale huiselijke geluiden.


Onze babychins groeien op omringd door hun familieleden.


Bronst en dekking

Een chinchillavrouwtje kan in principe vruchtbaar zijn vanaf de leeftijd van 4-5 maanden, maar een vrouwtje raakt best pas zwanger vanaf 8 à 10 maanden. Chinchillavrouwtjes hebben een cyclus van ongeveer een maand. Als het vrouwtje vruchtbaar is, is de vagina zichtbaar geopend. Het vrouwtje verliest een bronstprop wanneer ze vruchtbaar wordt: dit is een klein wasachtig propje van ongeveer 1-1,5 centimeter groot, dat de vaginaopening normaal afsluit. Meestal is deze prop moeilijk terug te vinden.


Bronstprop

 
Wanneer het vrouwtje vruchtbaar is, kan het bokje dekgedrag vertonen waarbij hij opgewonden rondspringt om haar te verleiden. Hij maakt speciale geluidjes die je enkel hoort bij dekgedrag. Meestal zal het vrouwtje eerst wat protesteren en het bokje wegjagen. Verwar dit verleidingsspel niet met een gevecht. Na enige tijd daagt het vrouwtje het bokje uit door met haar rug naar hem toe te gaan zitten met de staart omhoog. Na de dekking zal het bokje een speciaal blaffend/hikkend geluid aanheffen. Meestal zal er verschillende keren gepaard worden, totdat het vrouwtje het niet meer toelaat.
De dag na de dekking kan je een dekprop terugvinden: deze lijkt op de bronstprop, maar is een stuk groter, namelijk 3-4 centimeter. De dekprop is een bewijs van dekking, doch niet van zwangerschap: niet elke paring leidt immers tot baby's. Een vrouwtje raakt gemiddeld zo'n 2 keer per jaar zwanger, desalniettemin is dit sterk afhankelijk van het enthousiasme van het bokje en het karakter van het vrouwtje.

    
Dekprop

Zwangerschap

De dracht duurt gemiddeld 111 dagen. Aan sommige chins is het duidelijk te zien dat ze zwanger zijn door een heel dikke buik, aan andere is haast niets te merken. Dit is niet alleen afhankelijk van het aantal jongen maar ook van het gestel van de chinchilla. Soms kan je ook een gedragsverandering zien waarbij het vrouwtje plots zeer aanhankelijk reageert en de volgende dag eerder humeurig.

Weeg je vrouwtjes regelmatig: vanaf het tweede trimester is er een significante gewichtstoename. In totaal kan een chinchilla zelfs tot 300 gram bijkomen. Dit is natuurlijk afhankelijk van het aantal jongen.

Je kan voorzichtig voelen aan de buik (niet duwen!). Vanaf het tweede trimester voel je een harde, strakke buik. In het derde trimester en voornamelijk naar het einde toe kan je afzonderlijke jongen voelen en als je geluk hebt, ook de beweging van de jongen.

De tepels van een zwangere chinchilla zullen opzwellen en roze worden. Er bevinden zich 2 paar tepels aan de zijkant van de buik, haast onder de oksels. Een derde paar bevindt zich verder onderaan de buik, maar meestal produceren deze tepels geen melk.


Bevalling

Na ongeveer 111 dagen zwangerschap zal het vrouwtje bevallen. Dit gebeurt meestal bij het ochtendgloren. Een worp bestaat meestal uit 1 tot 3 jongen, al zijn er uitzonderingen van 4 of meer. 

Vlak voor de bevalling zit het vrouwtje op de bodem van de kooi. Ze beweegt zich onrustig door de kooi. Wanneer de persweeën beginnen, gaat het vrouwtje rechtop zitten om te persen. Normaal gesproken moet het eerste jong te voorschijn komen binnen de 30 minuten nadat de persweeën begonnen zijn. Indien het een meerling betreft kan er tussen de geboortes van de verschillende jongen enkele minuten tot zelfs enkele uren zitten.Wanneer het jong geboren wordt, zal het vrouwtje de vliezen stuk bijten en de navelstreng door bijten. Het jong kan onmiddellijk beginnen rond te lopen en onder de moeder kruipen. De moeder zal het jong verzorgen en de vacht schoonlikken. 



Een pasgeboren chinchilla baby is uiteraard kletsnat

Nadat de jongen geboren zijn komt de placenta of moederkoek tevoorschijn. Het vrouwtje zal de placenta meestal opeten. Dit is een nogal bloederige affaire die er niet erg smakelijk uitziet, maar laat haar haar gang gaan aangezien hier stoffen inzitten die noodzakelijk zijn voor het pas bevallen vrouwtje. Bij een meerling zijn er soms verschillende placenta's. 

Chinchilla's bevallen over het algemeen vrij gemakkelijk en je hoeft in principe niets te doen. Je moet er wel voor zorgen dat je het zandbadje vlak voor de bevalling uit de kooi haalt om baarmoederinfecties te voorkomen. Je mag het zandbadje pas teruggeven wanneer de vagina opnieuw gesloten is: dit duurt gemiddeld een weekje. Laat tijdens de bevalling het vrouwtje vooral met rust zodat ze haar aandacht ten volle kan richten op haar taak.

 


Deze chinchillamoeder is pas bevallen van 3 jongen:
moe maar tevreden!

Tijdens en ook na de bevalling mag de vader erbij blijven: hij zal het vrouwtje bijstaan en de jongen mee helpen verzorgen. Het is een fabeltje dat een bokje zijn jongen iets zou aandoen. Na de bevalling is het vrouwtje wel onmiddellijk vruchtbaar. Indien zij het toestaat, kan het bokje haar herdekken waardoor ze opnieuw zwanger kan worden. Dit is vermoeiend voor het vrouwtje aangezien er dan tegelijkertijd jongen bij haar zogen en er al nieuwe jongen groeien in haar buik. Om het vrouwtje niet uit te putten mag dit zeker geen 2 keer achter elkaar gebeuren.

Sommige bokjes kunnen erg opgewonden geraken tijdens en vlak na de bevalling waarbij ze het vrouwtje zodanig lastig vallen dat ze geen tijd meer heeft voor haar jongen. In dit geval is het wel aan te raden om het bokje even apart te zetten om hem te laten kalmeren.
 

Klik HIER om een fotoreportage van een chinchillabevalling te bekijken.